Хонуми фарбеҳ, вале ба ҳар ҳол хеле мувофиқ барои як ќаламфури. Воқеан, ҷавон ба ӯ сахт нарасид, рифоларо ба ҷинси хеле лоғар гузошт! Танҳо баъдтар ӯ таъми онро пайдо кард. Аммо ба ҳар ҳол, як-ду бор дикташ танҳо аз мањбали вай афтод, ӯ ба ин гуна кӯзаҳои барҳаво одат накарда буд! Эҳтимол, ӯ қаблан танҳо занони ҷавонро бо мањбалҳои танг мебурд.
Чӯҷаи фарбеҳи зебо, чаро бадани ӯро бо ин қадар татуировкаҳо вайрон кунед? Хашидан хеле хуб ба назар мерасад, ман мехостам, ки ӯро дар мақъад дар чунин мавқеъ бигирам, ман духтарони пурмаҳсулро дӯст медорам!